Na een weekje vakantie

In de herfstvakantie waren we een weekje in ons geliefde Engeland. Het is intussen weer 6 jaar geleden dat we vanuit het UK weer naar België verhuisden. Het viel op dat er het laatste jaar plots een grote aandacht is doorheen het land, bij alle grote winkelketens (maar ook wel de kleinere) voor duurzaamheid en Noord-zuidrelaties. Zo is bijna alle koffie die geschonken wordt duurzaam geteeld en ethisch verantwoord. Mbt voeding is er zeer veel aandacht voor bio en lokale producten. Zelfs biokatoen begint zijn intrede te vinden aan redelijke prijzen. Niet dat nu allemaal owv de echte ecologische gedachten gebeurt, maar toch kunnen onze ketens er nog wat van leren. Zij zijn uiteindelijk één van de mee aansturende partners om de bevolking aan te sturen. Nu het algemeen aanvaard is dat supermarkten geen zakjes geen zakjes meer aanbieden, blijken er toch voldoende alternatieven voorhanden... Een ander groot verschil zijn de vele "foot paths" die je doorheen het platteland (maar evengoed in de steden) vindt. Dat zijn bewegwijzerde paden door akkers, velden en weiden. Die worden niet noodzakelijk als pad onderhouden en de eigenaar van de grond doet er ook niet moeilijk over. Zo vinden ze allerlei ingenieuze poortjes uit waardoor de wandelaar wel op de weide raakt, maar de dieren er niet af; als wandelaar kan je het ook niet verkeerd sluiten, want het gaat vanzelf. Zo zijn er tal van opstapjes zodat je zonder kleerscheuren over prikkeldraad raakt, stangen die je als een V uit mekaar rekt en er dan tussen stapt, waarna ze zichzelf weer sluiten, poortjes die schuin opendraaien zodat ze vanzelf weer dichtklappen onder invloed van de zwaartekracht, ... In de land- en tuinbouwraad zou ik dergelijke zaken graag aankaarten; kijken hoe we in Zomergem op een aangename wijze kunnen omgaan met onze kerkwegels, in wederzijds respect tuyssen gebruiker en landeigenaar. Wat elders kan, moet bij ons toch ook kunnen? Ik kijk al uit naar de eerste vergadering...